klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. 1923) polityk, generał, prezydent III RP. Po wybuchu II wojny światowej na Litwie, następnie na Syberii, nie dostał się do Armii Andersa, od sierpnia 1943 w Armii Polskiej w ZSRR, uczestnik walk w 1944 i 1945 roku jako członek Wojska Polskiego. Odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari. Po zakończeniu wojny walczył z UPA i partyzantka antykomunistyczną. Od 1956 roku generał. W latach 1965-1968 szef Sztabu Generalnego Wojska polskiego, od 1968 do 1983 roku minister obrony narodowej. Od 1983 roku Najwyższy Zwierzchnik Sił Zbrojnych PRL, od 1981 do 1983 przewodniczący WRON, członek od 1947 roku PPR, a następnie PZPR (członek KC, Biura Politycznego KC), w latach 1981-1989 I sekretarz KC PZPR, 1981-1985 premier, 1985-1989 przewodniczący Rady Państwa. W latach 1961-1989 poseł na sejm. Od lipca 1989 roku do grudnia 1990 prezydent PRL, następnie RP. Odpowiedzialny za wprowadzenie stanu wojennego w Polsce, co uważał za „mniejsze zło” w obliczu groźby interwencji wojsk ZSRR. Współinicjator i uczestnik obrad Okrągłego Stołu. Po wyborach Lecha Wałęsy na prezydenta RP w grudniu 1990 roku wycofał się z życia politycznego.