Historia Polski klp.pl klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Po zakończeniu działań zbrojnych ostateczna powierzchnia państwa polskiego liczyła 388,6 tysięcy km² powierzchni i podzielona była na 17 województw. Najdłuższa granica łączyła II RP z Niemcami – 1912 km, zaś najkrótsza była granica morska – 140 km. Polskę zamieszkiwało 27,2 milionów osób, co dawało jej szóste miejsce w Europie. Zaludnienie wynosiło średnio 70 osób na km². Kraj cechował wysoki przyrost naturalny w 1921 roku było to 12 ‰, a w 1928 – 18‰. Wśród narodowości dominowali Polacy – 65 %, Ukraińcy – 16% i Żydzi – 10%, a kolejne grupy to Białorusini i Niemcy.

Najwięcej osób było wyznania rzymskokatolickiego (62%), następnie grekokatolickiego (12%) i prawosławnego (11%). Religia mojżeszową wyznawało około 11%. Różnorodność narodowościowa była źródłem licznych konfliktów w okresie całego dwudziestolecia, ponieważ każda z grup była niezadowolona ze swego położenia. Niemcy pragnęli przyłączenia zamieszkiwanych ziem do Niemiec, Białorusini domagali się parcelacji majątków ziemskich na Wschodzie, Ukraińcy wciąż myśleli o własnym państwie, a Żydzi walczyli z antysemityzmem. Jednym z wyzwań jakie stanęło przed młodym państwem było wprowadzenie powszechnej oświaty. Dekret z 9 lutego 1919 roku wprowadzał obowiązek powszechnej oświaty na terytorium całej Polski dzieci od 7 do 14 lat. Podstawą szkolnictwa średniego było ośmioklasowe gimnazjum. Słabiej rozwijało się zawodowe szkolnictwo na poziomie średnim. Do istniejących szkół wyższych w Warszawie, Krakowie i Lwowie dołączyły wkrótce szkoły w Poznaniu, Wilnie oraz Lublinie.

Na obszarze II Rzeczypospolitej należało także wprowadzić także nowy podział administracji państwowej – utworzono 17 województw, w tym wydzielono miasto Warszawę. Województwom przewodzili wojewodowie podlegli rządowi. Województwo śląskie 15 lipca 1920 roku otrzymało autonomię. W Katowicach obradował od 1922 roku Sejm Ślaski wybierany w pięcioprzymiotnikowych wyborach. Organ ten decydował o ustawach w sprawie województwa śląskiego z wyłączeniem spraw wojskowych, zagranicznych, celnych i sądownictwa. Wojewodę śląskiego wybierał nie rząd, a Sejm Śląski. Województwa dzieliły się na kierowane przez starostów powiaty, a te składały się z gmin miejskich i wiejskich zarządzanych przez wójtów. Z administracją współpracowały samorządy lokalne – sejmiki powiatowe i rady gminne.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Zabór pruski, Rzeczpospolita Krakowska i Galicja (1815-1846)
2  Polskie państwo pod okupacją
3  Powstania kozackie na Ukrainie



Komentarze
artykuł / utwór: Unifikacja ziem polskich po odzyskaniu niepodległości
Linia



    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
    Linia

    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: