Historia Polski klp.pl klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Obok spraw wojskowych, którymi sejm miał zająć się pierwotnie, zaczął omawiać reformy ustrojowe i społeczne. Pierwsze reformy dotyczyły systemu skarbowo-wojskowego oraz uregulowania władzy wykonawczej. 20 października 1988 roku uchwalił stutysięczną aukcję wojska, a w marcu następnego roku nowy podatek - ofiarę dziesiątego grosza (dziesiąta część dochodów z dóbr szlacheckich i piąta część dochodów z dóbr duchowieństwa). Dodatkowo na armię przeznaczono dochody z nieobsadzonego najbogatszego biskupstwa krakowskiego. W związku z szczupłością budżetu aukcję zmniejszono do 65 tysięcy (w związku z ruchami społecznymi na Ukrainie połowę tego stanu miała stanowić kawaleria). Spory o podatki poróżniły stronnictwo patriotyczne – część wraz z Ignacym Potockim zbliżyła się do środowiska królewskiego. Sejm najpierw ograniczył kompetencje Rady Nieustającej w sprawach wojskowych, a następnie zniósł całą Radę (19 stycznia 1789 roku).

Znaczącą rolę w programie reform odegrała Kuźnica Kołłątajowska, czyli grupa posłów skupiona wokół Hugona Kołłątaja, który pracował na rzecz zbliżenia oby proreformatorskich stronnictw (królewskiego i patriotycznego). Kołłątaj był także autorem programu stronnictwa patriotycznego, które zawarł w listach do marszałka sejmu. Na fali rewolucji francuskiej, która wybuchła w lipcu 1789 roku swoje ambicje polityczne ujawnił stan mieszczański. Zwolennikiem rozszerzenia praw tego stanu był zarówno król jak i światli magnaci (Ignacy Potocki, Jan i Seweryn Potoccy). Niektórzy pragnęli nawet zrównania mieszczan i szlachty w prawach majątkowych i politycznych. Mieszczanie upomnieli się o swoje prawa, organizując 2 grudnia 1789 roku w Warszawie czarną procesję - demonstrację przedstawicieli 141 miast królewskich przybyłych na zaproszenie prezydenta Starej Warszawy Jana Dekerta (wręczenie memoriału królowi i sejmowi). O postulatach miast miała rozstrzygać komisja obradująca do 1790 roku (później komisja do „ułożenia formy rządu”).Sojusz polsko-pruski z 1790 roku

Podczas trwania obrad pierwszej kadencji Sejmu Czteroletniego sytuacja międzynarodową wciąż ulegała zmianom. Fryderyk Wilhelm II na mocy porozumienia z Turcją zobowiązał się do wypowiedzenia wojny Rosji i Austrii (w zamian Turcja miała poprzeć odebranie Austrii Galicji i oddanie jej Polsce jako rekompensatę za Gdańsk i Toruń). W grudniu 1789 roku król pruski przesłał do Warszawy ofertę sojuszu, domagając się uchwalenia przez sejm reformy rządu. Po ujawnieniu właściwych intencji Prus na początku 1790 roku niemożliwe było zawarcie układu na proponowanych warunkach. W obliczu wojny prusko-austriackiej Fryderyk Wilhelm II i tak dążył do układu z Polską – 29 marca 1790 roku wzajemny układ zakładał gwarancje integralności terytorialnej oraz pomoc wojskową (omijał kwestie celne, na których Polsce najbardziej zależało) - w razie zbrojnego konfliktu Prusy i Polska miały wystawić wspólną armię - Polska zobowiązywała się dostarczyć kawalerię. Jednocześnie trwały rokowania z Anglią w celu zawarcia handlowego traktatu polsko-brytyjskiego (dostawa drewna i innych surowców dla brytyjskiego przemysłu), dającego gwarancje dla sojuszu polsko-pruskiego.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Społeczeństwo polskie w XVI wieku
2  Funkcjonowanie Królestwa Polskiego (1815-1830)
3  Przyczyny dążeń do centralizacji państwa polskiego w okresie rozbicia dzielnicowego



Komentarze
artykuł / utwór: Polska za czasów Sejmu Wielkiego (1788-1792)
Linia



    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
    Linia

    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: