Panowanie Augusta III (1733-1763)
Historia Polski klp.pl klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Podsycane niesnaski między stronnictwami Czartoryskich i Potockich uniemożliwiały wytworzenie jednego politycznego centrum, które byłoby w stanie przeprowadzić reformy. Opozycja „hetmańska” doprowadziła do zerwania sejmu w 1738 roku, następnie inicjowała stłumione przez Rosjan wystąpienia antysaskie na Ukrainie.

Dwór Augusta III swój ośrodek miał w Dreźnie i nie miał poważania wśród polskiej szlachty. Zbliżenie dworu i Czartoryskich w latach 40. XVIII wieku umożliwiło przeprowadzenie reform skarbowo-wojskowych, jednak przez działania dywersyjne agent ów francuskich i pruskich sejm zebrany w Grodnie w 1744 roku nie był w stanie wprowadzić zmian. Po 1750 roku Familia odcięła się od działań dworu, wiążąc się z młodym dworem rosyjskim (książę Piotr i jego żona Katarzyna), który umożliwiłby im przejęcie władzy po śmierci Augusta III. Stronnictwo dworskie (kamaryla Mniszcha) skupiało jedynie osobistości dbające o własne interesy (podskarbi Teodor Wessl, hetman Seweryn Rzewuski). Zwolennicy króla związali się pod koniec lat pięćdziesiątych z obrońcami „szlacheckiej wolności” - Janem Klemensem Branickim i Karolem Radziwiłłem, reprezentantami największej magnaterii. Połączyła ich wspólna obawa przez nowymi formami życia politycznego.

Za panowania Augusta III (po sejmie pacyfikacyjnym z 1736 roku) nie doszedł do skutku żaden sejm (zerwano ich 13), przez działania zarówno zwalczających się stronnictw jak i agentów z zewnątrz (także panującego Wettina). Sparaliżowana była także praca sejmików i trybunałów. Obok wykorzystywania do zrywania posiedzeń zasady liberum veto stosowano obstrukcję - utrudnianie i zakłócanie obrad przez grupkę mających swoje interesy posłów, przewlekano między innymi obrady, kłócąc się o kwestie proceduralne. Innym mechanizmem utrudniania sprawowania władzy było zwoływanie konfederacji przeciwko królowi, które na wiele miesięcy zajmowały dwór (m.in. konfederacja Potockich z 1739 roku umacniająca wpływy rosyjskie). Plany reform pod koniec panowania Augusta III

Pod koniec panowania Augusta III najszerszy program reform przygotowało stronnictwo Czartoryskich licząc na poparcie Rosji (wbrew królowi i rzeszom szlachty). Plany reform w duchu republikańskim (zarówno Familii jak i związanego z nią Stanisława Konarskiego) dążyły do ograniczenia roli króla, pozbawienia go prawa rozdawnictwa dóbr, pragnęły suwerenności zreformowanego sejmu stale gotowego do zwołania sesji nadzwyczajnej.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Polska za Jana I Olbrachta i Aleksandra Jagiellończyka (1492-1506)
2  Sytuacja społeczeństwa polskiego w przededniu wybuchu II wojny światowej
3  Panowanie Bolesława Krzywoustego (1102-1138)



Komentarze
artykuł / utwór: Panowanie Augusta III (1733-1763)
Linia

  • Polecam tę stronę.Ciekawe informacje można tu znalezć.:)
    Diana (milena20140 {at} wp.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Linia

Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz: