Panowanie Augusta II Mocnego (1697-1733)
Historia Polski klp.pl klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W lutym 1700 roku August II atakuje wojskami saskimi Szwecję. Brak zgody polskiej szlachty na wojnę wzbudza jej silny opór, prowadząc do wybuchu wojny domowej na Litwie, będącej wynikiem wzrostu znaczenia magnaterii. Sapiehowie nie uznają władzy Wettina, szukają pomocy u Szwedów, zaś ich przeciwnicy (Radziwiłłowie, Pacowie, Ogińscy) w Rosji. Wojska Sapiehów zostały rozbite w bitwie pod Olkienikami, a zwycięscy magnaci rozpoczynają walkę o spadek po nich.

Król Szwecji Karol XII w 1700 roku uderza na Polskę, zajmując główne miasta Korony, a podział polskiej szlachty zapoczątkowany na Litwie obejmuje całą Rzeczpospolitą, która staje się główną areną działań zbrojnych tego etapu wojny północnej. Korzystające z osłabienia Polski i dogodnej międzynarodowej sytuacji państwo brandenbursko-pruskie uzyskuje koronę – w 1701 roku na króla Prus zostaje koronowany Fryderyk I.

Przeciwnicy saskiego elektora zawiązują konfederację generalną w Warszawie w 1704 roku, postanawiają o detronizacji Augusta II, zaś na nowego władcę wybierają Stanisława Leszczyńskiego. Podpisany ze Szwecją w Warszawie traktat sojuszniczy w 1705 roku podporządkowywał cały kraj Karolowi XII, ponadto oddawał mu Kurlandię i nakazywał zrzeczenia się pretensji do Inflant. Po stronie Augusta II opowiedziały się liczne lokalne konfederacje, wraz z generalną zawiązaną w Sandomierzu, która w 1704 roku podpisała traktat sojuszniczy w Narwie z Rosją (zapoczątkowało to uzależnienie przez kolejne dziesięciolecia Polski od carów). Około 40 tysięczne oddziały konfederatów stanęły po stronie Rosji w walce z Karolem XII i Stanisławem Leszczyńskim. Okupacja Saksonii przez Szwedów spowodowała we wrześniu 1706 roku abdykację Augusta II w Rzeczpospolitej (konfederaci sandomierscy ogłosili bezkrólewie) i koronację Stanisława Leszczyńskiego. Działania zbrojne w 1709 roku toczyły się na terytorium Rzeczpospolitej. Szwedzi ponoszą klęskę z Rosją w bitwie pod Płotawą w 1709 roku. Co spowodowało rozbicie proszwedzkiego stronnictwa i ucieczkę Leszczyńskiego za granicę. Z kolei na tron w Warszawie Augusta II przywrócili w 1710 roku Rosjanie. August II nie wykorzystuje kompromisowego nastawienia szlachty polskiej, gotowej poprzeć reformy ustrojowe. Wraz z carem i elektorem brandenburskim planuje nawet rozbiór kraju, jednak Piotr I nie chce umocnienia Wettinów w Polsce.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Plemiona polskie
2  Zmiany społeczno-gospodarcze na ziemiach polskich w II poł. XIX wieku
3  Pierwszy rozbiór Polski



Komentarze
artykuł / utwór: Panowanie Augusta II Mocnego (1697-1733)
Linia



    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
    Linia

    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: