Konflikty polsko-krzyżackie XIV-XV wiek
Historia Polski klp.pl klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Znaczenie

Główne znaczenie bitwy pod Grunwaldem to zniszczenie militarnej potęgi Zakonu Krzyżackiego, który już nigdy nie powrócił do dawnej świetności. Politykę ekspansywną musiał zmienić na politykę defensywną. Mimo wielkiego militarnego sukcesu Polski nie został on przekuty na zyski polityczne i nie zakończył wojny. Mimo iż wiele miast, łącznie z Gdańskiem, otworzyło swoje bramy przed zwycięskimi wojskami, nie udało się zdobyć stolicy krzyżackiego państwa – Malborka (pomimo długotrwałego oblężenia). Krzyżacy wkrótce rozpoczęli krwawa pacyfikacje zwolenników Jagiełły. Zakon nie przestał być uznawanym przez papiestwo i cesarstwo graczem na arenie międzynarodowej. Cesarz Zygmunt Luksemburczyk zagroził nawet wojną Jagielle.

1 lutego 1411 roku został zawarty pokój toruński (I pokój toruński). Wśród zapisów Żmudź przyznano dożywotnio do Litwy (do śmierci Jagiełły i Witolda), a ziemia dobrzyńska „na zawsze” do Polski. Postanowiono również o wymianie jeńców oraz odszkodowaniu krzyżackim dla Polski.W 1411 roku brak rozstrzygnięć w sądach arbitrażowych spowodował, że wojska polskie zaatakowały Zakon. Krzyżacy unikali walki w polu, broniąc jednak miast i zamków. Polacy skupili się na niszczeniu wsi i plonów (stąd nazwa - „wojna głodowa”). W latach 1419, 1420, 1422 wojska polskie ponownie wkraczały do Prus. Ostatnia wyprawa skończyła się zawarciem pokoju w Melnie (1422). Krzyżacy zatrzymali Pomorze oraz ziemie chełmińską i michałowską. Polsce przypadła Nieszawa, Orłowo i Murzynowo na Kujawach, zaś Litwa uzyskała rezygnację Zakonu ze Żmudzi oraz dostęp do Morza Bałtyckiego. Ustalona traktatem granica przetrwała do 1919 roku, a obecnie nawiązuje do niej część granicy województwa warmińsko-mazurskiego. Ludność pruska otrzymała prawo wypowiedzenia posłuszeństwa Krzyżakom w przypadku, gdyby wszczęli wojnę przeciwko Polsce.

W 1415 roku na soborze w Konstancji (1414-1418) Krzyżacy wystąpili przeciw Litwie, oskarżając ją o pozorne przyjęcie chrześcijaństwa, zaś Polsce zarzucali popieranie pogan. W imieniu polskiej delegacji, której przewodził arcybiskup Mikołaj Trąba, wypowiadał się rektor krakowskiego uniwersytetu – Paweł Włodkowic, który udowadniał, że zbrojna próba chrystianizacji Litwy przez Krzyżaków nie dała żadnych rezultatów – dopiero pokojowy związek z Polską umożliwił chrzest Litwy. Wygłosił on traktat: „O władzy papieża i cesarza nad niewiernymi”, w którym nawoływał do nawracania na chrześcijaństwo na drodze pokojowej, a także przyznał prawo poganom do obrony kraju. Podzielił wojny na sprawiedliwe (w obronie) i niesprawiedliwe (zaborcze). Przemowa ta świadczyła o wysokim poziomie polskiej kultury i nauki, zmieniając negatywna opinię o Polsce na Zachodzie).

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Eksterminacja ludności żydowskiej na terytorium Polski
2  Polska za Jana I Olbrachta i Aleksandra Jagiellończyka (1492-1506)
3  Stan wojenny 1981 i schyłek socjalizmu w Polsce



Komentarze
artykuł / utwór: Konflikty polsko-krzyżackie XIV-XV wiek
Linia



    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
    Linia

    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: