Jan Klemens Branicki - słownik postaci
(ur. 1689, zm. 1771) herbu Gryf, hetman wieli koronny (od 1752), kasztelan krakowski, po powrocie ze służby w wojsku francuskim dowodził polskimi oddziałami, w 1735 roku za poparcie podczas elekcji Augusta III został hetmanem polnym koronnym, od 1752 roku stał na czele obozu hetmańskiego (zbliżonego do dynastii Sasów), przeciwnik Familii. W wyniku elekcji Stanisława Augusta musiał opuścić kraj, a po powrocie nie odzyskał już swoich godności. Popierał konfederację radomską i konfederację barską. Przyczynił się do rozbudowy Białegostoku (rezydencja późnobarokowa).