Stanisław Konarski - słownik postaci
(ur. 1700, zm. 1773) właściwie Hieronim Konarski, członek zakonu pijarów od 1715 roku, pedagog, reformator szkolnictwa, literat. Studiował w Rzymie, a następnie wykładał tam jako nauczyciel retoryki, poznając system nowoczesnej oświaty opartej na szkołach rycerskich. Po powrocie do Polski pracował nad opracowaniem pełnego zbioru praw, opracował też własne założenia reformy. W 1740 roku założył w Warszawie szkołę dla dzieci magnatów – Collegium Nobilium, opracował także własne programy kształcenia, które wprowadzone zostały we wszystkich szkołach pijarów. Jako znawca oświeceniowej literatury i filozofii europejskiej swoje założenia kształcenia oparł na najnowszych zdobyczach. Wprowadził także do edukacji elementy patriotyczne i obywatelskie. Twórca dramatów, liryki, podręczników do retoryki, dzieł politycznych, w których postulował reformy państwa („O skutecznym rad sposobie”). Związany ze środowiskiem Familii.

Za zasługi ks. Stanisław Konarski otrzymał od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego wybity dla niego medal "Sapere auso" - "Temu, który odważył się być mądrym".