Iwan IV Groźny - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur.1530, zm. 1584) z dynastii Rurykowiczów, syn Wasyla III i Heleny Glińskiej; od 1533 wielki książę moskiewski, car Wszechrusi w latach 1547-1584. Zreformował zarówno ruska administrację, jak i prawodawstwo. Popierał rozwój sztuki, zwłaszcza architektury i malarstwa. W 1565 roku wprowadził opriczninę, czyli carską policję, odpowiedzialną za liczne masakry ludności i rabunki. Car znany był ze swego okrucieństwa (zabójstwo własnego syna). W polityce zagranicznej rozpoczął ekspansję. Rosja zdobyła Kazań, Astrachań i zachodnią Syberię. W 1558 roku zdobył Dorpat i Narwę, rozpoczynając wojny inflanckie. Kontynuował poszerzanie wpływów Rosji na wschodnie ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego. W czasie wojny litewsko-rosyjskiej 1558-1570 zdobył Połock. W 1582 roku zawarł rozejm w Jamie Zapolskim z królem Polski, Stefanem Batorym, kończący wojnę o Inflanty.