Władysław Opolczyk - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. miedzy 1326 a 1330, zm. 1401) z dynastii Piastów, książę opolski, palatyn węgierski (od 1367 roku), zarządca Rusi Halickiej, wnuk Bolesława I opolskiego. Związał się z królem Ludwikiem Węgierskim, brał udział w rokowaniach węgiersko-czeskich, a następnie wojnie z Czechami. Po objęciu tronu polskiego przez Ludwika stał się zaufanym przedstawicielem Andegawena w kraju. W 1372 roku otrzymał w zarząd Ruś Halicką, którą władał jak udzielny książę, wspierając Kościół katolicki i rozwijając osadnictwo. Sprawował funkcje królewskiego namiestnika w całej Polsce, jednak nie zdobył przychylności możnych. Duże nadania jakie otrzymał w Polsce centralnej zostały mu odebrane po śmierci Ludwika i objęciu władzy przez Władysława Jagiełłę. Nieskutecznie namawiał króla węgierskiego do najazdu na Polskę, został pokonany, a swoją część księstwa opolskiego oddał bratankom.