Ludwik Węgierski - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. 1326, zm. 1382) z dynastii Andegaweńskiej, syn Karola Roberta i Elżbiety Łokietkówny. W 1342 roku zajął tron węgierski (Ludwik I Wielki), zaś w 1370 roku, zgodnie z umową zawartą z Kazimierzem Wielkim, tron Polski. Na Węgrzech umacniał władzę i podnosił rangę państwa, popierał rozwój gospodarczy, co dało mu przydomek „Wielki”. Narzucił zwierzchnictwo Bośni, a następnie Serbii, zdobył także Dalmację i zhołdował Dubrownik. W Polsce rządy sprawowała głównie matka Ludwika – Elżbieta, a następnie Władysław Opolczyk, przyczyniając się do kontynuacji reform podjętych przez poprzedników. W 1374 roku Ludwik Węgierski nadał polskiej szlachcie nowe przywileje w Koszycach, co stało się podwaliną przyszłej demokracji szlacheckiej.