Mieszko III Stary

(ur. między 1122 a 1125, zm. 1202) z dynastii Piastów, książę zwierzchni polski, syn Bolesława III Krzywoustego, założyciel wielkopolskiej linii Piastów. Po śmierci ojca w 1138 roku otrzymał dzielnicę wielkopolską z Poznaniem. Brał udział w walkach przeciwko bratu Władysławowi II Wygnańcowi (1146), skutecznie bronił Wielkopolski przed najazdem króla niemieckiego Konrada III. Po śmierci Bolesława IV Kędzierzawego przejął tron krakowski w 1173 roku. Dążył do umocnienia wielkoksiążęcej władzy na wzór niemiecki. Odnowił zwierzchnictwo polskie nad Pomorzem Zachodnim. Wskutek spisku możnowładców został pozbawiony władzy w 1177 roku na rzecz młodszego brata Kazimierza II. W 1182 roku dzięki poparciu Pomorzan i arcybiskupa gnieźnieńskiego odzyskał Wielkopolskę z Gnieznem. Dążył do opanowania Krakowa, co na krótko udało mu się w latach 1191, 1198-1199, 1202.