Władysław II Wygnaniec - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. 1105, zm. 1159) z dynastii Piastów, książę polski, najstarszy syn olesława III Krzywoustego, zgodnie z testamentem ojca po jego śmierci otrzymał dzielnicę senioralną z Krakowem i Gnieznem, Pomorzem Gdańskim, wcześniej już władał najprawdopodobniej Śląskiem. Młodszym braciom wyznaczył własne dzielnice (Mazowsze oraz Wielkopolskę z Poznaniem), jednak nie potrafił porozumieć się z nimi i pragnął obalić ustalenia senioratu za pomocą Rusinów. Po porażce pod Pilicą w 1144 roku zawarł z braćmi kompromis. Ponownie szykował się do złamania zasad senioratu co spotkało się z wystąpieniem wojewody Piotra Włostowica. Władca utracił poparcie możnowładców krajowych i po klęsce pod Poznaniem w 1146 roku udał się na poszukiwanie pomocy za granicę. Mimo interwencji zbrojnych niemieckich władców – Konrada III i Fryderyka Barbarossy – nie odzyskał w kraju władzy.