Bolesław II Śmiały - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. ok. 1042, zm. 1081 lub 1182) inaczej Bolesław II Szczodry, z dynastii Piastów, książę Polski od 1058 roku, a od 1076 roku król Polski, syn Kazimierza Odnowiciela i Dobroniegi. Kontynuował politykę ojca – odbudowywał pozycję Kościoła i wspierał dobra poprzez liczne fundacje (stąd przydomek Szczodry). Opowiadał się za polityką antyniemiecką, jednak nie doprowadził do bezpośredniej konfrontacji z sąsiadem. Koronował się w 1076 roku na króla, wykorzystując konflikt papiestwa z cesarstwem. Przeniósł stolicę Polski do Krakowa. Był krytykowany za skupienie się na polityce wschodniej (wspieranie kandydatów ze swojej rodziny na trony m.in. W Kijowie i na Węgrzech). W wyniku konfliktu z częścią możnowładców (w tym najprawdopodobniej biskupem Stanisławem) i zabójstwu biskupa krakowskiego został wygnany w 1079 roku z kraju. Zmarł nagle na Węgrzech.