Tadeusz Mazowiecki - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. 1927) maż stanu, polityk. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 50. działał w stowarzyszeniu PAX. W 1956 rokuj założył warszawski Klub Inteligencji Katolickiej. Interpelował w sprawie wydarzeń marcowych 1968 roku. W latach 70. podjął nieudaną próbę powołania niezależnej komisji sejmowej do zbadania wypadków grudniowych na Wybrzeżu. Wkrótce związał się ściśle z ruchem opozycyjnym. W 1976 podpisał się pod protestem przeciwko zmianom w konstytucji. W sierpniu 1980 stanął na czele Komisji Ekspertów, której zadaniem było wesprzeć strajkujących w Gdańsku robotników w rokowaniach z władzą. Internowany 13 grudnia 1981 roku, przebywał w obozach do grudnia 1982 roku. Po zwolnieniu współpracował z Lechem Wałęsą, uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu. Był współtwórcą oraz redaktorem naczelnym katolickiego miesięcznika „Więź”. Od 1981 do wprowadzenia stanu wojennego pełnił funkcję redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność”. W 1989 roku został jedenastym premierem powojennej Polski, pierwszym spoza lewicy. Stworzył rząd koalicyjny z udziałem „Solidarności”, PZPR, ZSL i SD. Rok później kandydował w wyborach prezydenckich i zajął trzecie miejsce za Lechem Wałęsą i Stanem Tymińskim. Po porażce złożył dymisję gabinetu.
W 1992 roku został sprawozdawcą konfliktu w byłej Jugosławii przy ONZ. Po trzech latach, jako jedyny wysoki funkcjonariusz ONZ, podał się do dymisji na znak protestu przeciw bierności wspólnoty międzynarodowej. W 1997 r. Mazowiecki należał do współautorów Konstytucji RP i był głównym autorem preambuły jej otwierającej.
Był jednym z założycieli Unii Demokratycznej, następnie był związany z Unią Wolności. W 2005 roku uczestniczył w tworzeniu Partii Demokratycznej - demokraci.pl. Wchodził w skład rady politycznej PD - do 2006 był jej przewodniczącym. Od 2010 roku jest doradcą Prezydenta RP do spraw polityki krajowej i międzynarodowej.