Jacek Kuroń - słownik postaci
(ur. 1934, zm 2004) polski polityk i opozycjonista. Ukończył Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego. W 1965 roku wraz z Karolem Modzelewskim napisał List otwarty do partii, za co został aresztowany i skazany na 3 lata więzienia, zwolniony w 1967, współinicjator protestu studentów Uniwersytetu Warszawskiego. W marcu 1968 r. aresztowany, skazany na 3 i pół roku więzienia. Zwolniony w 1971. W 1975 współorganizator akcji protestacyjnej przeciw poprawkom do konstytucji PRL, sygnatariusz Listu 59. We wrześniu 1976 r. współzałożyciel Komitetu Obrony Robotników, w 1977 KSS "KOR".
W lipcu i sierpniu 1980 r. współorganizator sieci informacji o ruchu strajkowym, od września 1980 r. doradca Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ "Solidarność" w Gdańsku, następnie Krajowej Komisji Porozumiewawczej i Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność". Jeden z autorów strategii działania Związku.
Internowany 13 grudnia 1981. Współpracował z podziemnymi strukturami "Solidarności" oraz z prasą podziemną. W 1988 r. wszedł w skład Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ"Solidarność", w 1989 brał udział w rozmowach Okrągłego Stołu. Od 1989 r. Poseł na Sejm, członkiem Klubów OKP, Unii Demokratycznej, Unii Wolności. W latach 1989-90 i 1992-93 minister pracy i polityki socjalnej (od jego nazwiska pochodzi popularna nazwa zasiłków dla bezrobotnych - kuroniówek). 1991-95 wiceprzewodniczący Unii Demokratycznej, następnie Unii Wolności. Organizator i uczestnik wielu akcji społecznych (np. Fundacji SOS), mających łagodzić dotkliwe skutki transformacji gospodarczej. W 1995 r. kandydował na urząd Prezydenta RP, zajął 3. miejsce, uzyskując 9,2% głosów. Wieloletni przewodniczący Komisji Sejmowej do Spraw Mniejszości Narodowych. Odznaczony Orderem Orła Białego w 1998 roku.

informacje ze strony: kuron.pl