Adam Michnik - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. 1946) polski dziennikarz i polityk. Studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, dwukrotnie zawieszony w prawach studenta za działalność opozycyjną. W marcu 1968 roku relegowany z uczelni za protest przeciw zdjęciu „Dziadów” A. Mickiewicza ze sceny Teatru Narodowego, wkrótce potem aresztowany i skazany na trzy lata więzienia. Pracował jako spawacz w Zakładach im. Róży Luksemburg, następnie był sekretarzem Antoniego Słonimskiego. W 1975 roku ukończył studia na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Członek KOR (1977-1980), od 1977 roku redaktor pism niezależnych, członek kierownictwa Niezależnej Oficyny Wydawniczej. W 1980-1981 doradca NSZZ "Solidarność" Regionu Mazowsze i Komisji Robotniczej Hutników "Solidarność" w Hucie im. Lenina w Nowej Hucie. Podczas stanu wojennego internowany. Ponownie aresztowany w lutym 1985 roku wraz z W. Frasyniukiem i B. Lisem, zwolniony na mocy amnestii w 1986 roku. Doradca KKW i członek Komitetu Obywatelskiego. Uczestniczył w obradach plenarnych Okrągłego Stołu. Od maja 1989 roku redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”. W 2002 upublicznił tzw. aferę Rywina, stanął jako świadek przed powołaną w związku z ta sprawą Komisją Sejmową.

Historyk, eseista, publicysta polityczny, autor wielu artykułów i książek. W listopadzie 2010 roku otrzymał Order Orła Białego.

informacje ze strony: wyborcza.pl