Józef Cyrankiewicz - słownik postaci
(ur. 1911, zm. 1989) działacz komunistyczny, polityk, premier rządu polskiego. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, członek socjalistycznej Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Od 1930 roku działacz Polskiej Partii Socjalistycznej. Podczas kampanii wrześniowej był oficerem 5. dywizjonu artylerii konnej, podczas okupacji w PPS-Wolność, Równość, Niepodległość. W kwietniu 1941 roku aresztowany przez Niemców, a we wrześniu 1942 wywieziony do obozu w Auschwitz, gdzie zaangażował się w konspirację (członek kierownictwa Grupy Bojowej "Oświęcim").

Po wojnie w odrodzonej PPS, od lipca 1945 roku sekretarz generalny i członek Rady Naczelnej. Opowiadał się za coraz większą współpracą z Polską Partią Robotniczą, jednak nie został, jak np. Edward Osóbka-Morawski usunięty z partii, a przeciwnie, zyskiwał w niej coraz większe wpływy, dzięki czemu do zjednoczenia PPS i PPR. W PZPR sekretarz i członek Biura Organizacyjnego Komitetu Centralnego, członek Biura Politycznego Komitetu Centralnego. W latach 1947-1952 i 1954-1970 premier, a w latach 1970-1972 przewodniczący Rady Państwa. W latach 1945-1972 poseł na sejm.

Do 1956 roku nie odgrywał pierwszoplanowej roli, w 1956 roku opowiadał się za przemianami politycznymi i społecznymi, zaś w 1970 bronił rządowej oceny sytuacji, a zbuntowanych robotników nazwał "wrogami socjalizmu". W 1970 roku poparł ekipę Edwarda Gierka.