Bolesław Bierut - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. 1982, zm. 1956) działacz ruchu robotniczego, prezydent Polski i I sekretarz PZPR. Od 1912 roku w Polskiej Partii Socjalistycznej-Lewica, a od 1918 roku w Komunistycznej Partii Polski, organizował rady delegatów robotniczych. W latach 1919-1924 w Związku Robotniczych Władz Spółdzielczych, członek Tymczasowego Sekretariatu Komitetu Centralnego KPP. Z ramienia Międzynarodówki Komunistycznej działał w Bułgarii, Czechosłowacji i Austrii. 933 roku za działalność komunistyczną skazany na siedem lat więzienia. Od 1941 roku działał na Białorusi, a od 1943 roku w Warszawie jako członek Polskiej Partii Robotniczej (w latach 1944-1948 członek Biura Politycznego PPR). Przewodniczący Krajowej Rady Narodowej, a w latach 1947-1952 prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, następnie prezes Rady Ministrów, a od 1954 roku I sekretarz KC Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Współodpowiedzialny za represje w okresie stalinizmu w Polsce. Zmarł w Moskwie w nie do końca wyjaśnionych okolicznościach.