Władysław Raczkiewicz - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. 1885, zm. 1947) polityk i prawnik. Przed I wojną światową członek prawicowych organizacji polskich na terenie Rosji. W latach 1914-1917 w armii rosyjskiej, przeciwnik bolszewików, ale także przeciwnik tworzenia wojsk polskich przy armii białych. Współtwórca Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego w Piotrogrodzie. W międzywojniu kilkakrotny minister spraw wewnętrznych, początkowo zbliżony do endecji, następnie po stronie Józefa Piłsudskiego. W latach 1930-1935 senator z ramienia BBWR. Był wojewodą: nowogródzkim, wileńskim, krakowskim, pomorskim. Należał do tzw. grupy zamkowej Ignacego Mościckiego. Od 1934 roku prezes Światowego Związku Polaków z Zagranicy. Po klęsce wrześniowej od 30 września 1939 roku przejął z rąk Ignacego Mościckiego prezydenturę RP na uchodźstwie, który to urząd pełnił do śmierci. Część prerogatyw przekazał premierowi zgodnie z żądaniami opozycji. Sprzeciwiał się traktatowi Sikorski-Majski i porozumieniu z ZSRR. Swoim następcą ostatecznie mianował Augusta Zaleskiego.