Józef Beck - słownik postaci
(ur. 1894, zm. 1944) polityk, minister spraw zagranicznych w rządach sanacyjnych w latach 1932-1939. W czasie I wojny światowej członek Legionów Polskich, następnie w POW, a od listopada 1918 roku w Wojsku Polskim. Współorganizator przewrotu majowego, w latach 1926-1930 szef kancelarii Piłsudskiego jako minister spraw wojskowych. Po śmierci Józefa Piłsudskiego był jedną z czołowych postaci obozu sanacyjnego. W polityce zagranicznej wyznawał zasadę "równej odległości", czyli równowagi w stosunkach z ZSRR i III Rzeszą, dlatego doprowadził do zawarcia paktów o nieagresji z Rosją w 1932 roku i Niemcami w 1934 roku. Dążył do niezależności politycznej Polski od sojuszniczej Francji, w 1934 roku wypowiedział mały traktat wersalski. Opierał się coraz silniejszym żądaniom hitlerowskich Niemiec. W maju 1939 roku wygłosił słynną przemowę w sejmie, podczas której podkreślił nieustępliwe stanowisko Polski wobec żądań III Rzeszy.