Władysław Sikorski - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Władysław Sikorski

(ur. 1881, zm. 1943) polski generał i polityk. Ukończył Politechnikę we Lwowie. W 1908 roku współtworzył Związek Walki Czynnej, organizował w Galicji Związek Strzelecki. Po wybuchu I wojny światowej był szefem departamentu wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego w Krakowie. Początkowo bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego, następnie w wyniku odmiennych punktów widzenia sprawy polskiej i rywalizacji pozostawał z nim w konflikcie. Dowodził oddziałami legionowymi, internowany w 1918 roku przez władze austriackie. Od 1918 roku w Wojsku Polskim, organizował odsiecz Lwowa, dowodził podczas wojny polsko-bolszewickiej, za zasługi odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari. W latach 1912-1922 szef Sztabu Generalnego, po zabójstwie Gabriela Narutowicza w 1922 roku został premierem i ministrem spraw wewnętrznych, w rządzie Władysława Grabskiego minister spraw wojskowych. Podczas zamachu majowego poparł legalne władze, w 1928 roku usunięty z czynnej służby wojskowej. Współinicjator Frontu Morges. Nie brał udziału w kampanii wrześniowej, przedostał się do Francji, gdzie od 30 września 1939 roku sprawował funkcję premiera i ministra spraw wojskowych rządu na uchodźstwie. Od 7 listopada 1939 roku wódz naczelny i generalny inspektor sił zbrojnych, twórca Polskich Sił Zbrojnych na zachodzie. Doprowadził do podpisania 30 lipca 1940 roku polsko-sowieckiego układu oraz deklaracji (3 grudnia 1941) o rozbudowie Armii Polskiej w ZSRR. Zginął w katastrofie lotniczej w Gibraltarze podczas powrotu z inspekcji wojsk na Bliskim Wschodzie (do dziś trwają spekulacje na temat przyczyn i przebiegu katastrofy).