Józef Haller - słownik postaci
(ur. 1873, zm. 1960) polski generał i polityk. W latach 1985-1911 oficer w armii austriackiej. Współorganizator i propagator skautingu. Podczas I wojny światowej dowódca Legionów (II Legion Polski, 3. pułk piechoty, II Brygada Legionów Polskich, Polski Korpus Posiłkowy). W lutym 1918 roku po zawarciu przez Niemcy i Austrię traktatu z Ukrainą wypowiedział posłuszeństwo Austrii, przedostał się przez front na tereny Rosji. W czerwcu 1918 roku udał się do Francji, gdzie powierzono mu organizację i dowództwo Armii Polskiej.

W kwietniu 1919 roku wraz z Błękitną Armią znalazł się w Polsce. Jako dowódca Frontu Pomorskiego przejął od Niemców Pomorze w styczniu i lutym 1920 roku, a 10 lutego 1920 roku dokonał w Pucku uroczystych zaślubin Polski z morzem. Podczas wojny polsko-bolszewickiej (1919-1920) dowodził Frontem Północno-Wschodnim. W 1926 roku sprzeciwił się zamachowi majowemu Józefa Piłsudskiego, w tym samym roku marszałek Piłsudski przeniósł go w stan spoczynku. Po wybuchu II wojny światowej wyemigrował do Francji, potem do Wielkiej Brytanii. Sprawował między innymi urząd ministra oświaty. W 1944 roku wystąpił przeciw współpracy z PKWN i rządem Polski Ludowej. Po wojnie pozostał na emigracji w Londynie.