Włodzimierz Lenin - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur.1870, zm. 1924) twórca partii socjalistycznej, ideolog komunizmu, pierwszy przywódca państwa sowieckiego. Swoja działalność rozpoczął w latach 1893-1895, kiedy działał w kółkach marksistowskich. Aresztowany w 1895 roku i zesłany na Syberię. W latach 1900-1905 przebywał na emigracji (głównie w Szwajcarii). Był jednym z założycieli organu prasowego Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji („Iskry”). Na II zjeździe SPRR doprowadził do rozłamu na mienszewików i bolszewików. W 1905 roku przyjechał do Petersburga by kierować rewolucją, a po jej upadku ponownie udał się na emigrację. Podczas (I wojny światowej przebywał w Szwajcarii skąd w kwietniu 1917 roku przyjechał do Piotrogrodu i ogłosił tezy kwietniowe (plan działania partii bolszewickiej). Wymusił na władzach partii rozpoczęcie rewolucji październikowej i 8 listopada 1917 stanął na czele Rady Komisarzy Ludowych, sprawując w rzeczywistości niepodzielną władzę w państwie sowieckim. Wymusił podpisanie pokoju z Niemcami w marcu 1918 roku, co umożliwiło prowadzenie wojny domowej z przeciwnikami bolszewików. Dążył do narzucenia ustroju komunistycznego państwom ościennym (m.in. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920), a w perspektywie rozszerzenia rewolucji na cały świat. Utrwalał totalitarny model władzy (centralny ośrodek kierowniczy), metodami terroru (masowe egzekucje, utworzenie łagrów). W 1921 roku w obliczu zapaści gospodarczej zarządził Nową Ekonomiczną Politykę. Od listopada 1922 roku odsunięty od sprawowania władzy, jednak nadal wywierał wpływ na decyzje polityczne (m.in. Zainicjował powstanie Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich). Pochowany na Placu Czerwonym w Moskwie w specjalnym mauzoleum.