Mieszko IV Plątonogi - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. przed 1146, zm. 1211) z dynastii Piastów, książę raciborski, także opolski, a od 1210 roku zwierzchni książę Polski, syn Władysława II Wygnańca. Po śmierci ojca w 1159 roku mógł powrócić do własnej prowincji - dzięki poparciu cesarza w 1163 roku wraz z bratem otrzymał Śląsk. W 1177 roku zmusił brata do ucieczki z Wrocławia, popierając Mieszka III Starego, a rok później jego konkurenta Kazimierza II Sprawiedliwego, otrzymując Bytom i Oświęcim. Po śmierci brata 1201 roku rozpoczął wojnę z bratankiem - Henrykiem I Brodatym. W 1210 roku Mieszko Plątonogi wraz z Henrykiem Brodatym jako najstarsi Piastowice i otrzymali od papieża Innocentego III potwierdzenie senioratu. Po ustąpieniu Leszka Białego, Plątonogi objął rządy seniorackie w Krakowie.

Jan Długosz tak go opisał w swojej kronice: Wysokiego wzrostu, niezwykle zręczny i biegły w szermierce, stoczył odważnie w Niemczech mnóstwo pojedynków i turniejów budząc podziw wielu.