Jarosław Dąbrowski - słownik postaci
(ur. 1836, zm. 1871) działacz polityczny, bojownik o sprawę niepodległości Polski, generał. Służył w armii rosyjskiej (m.in na Kaukazie), studiował w szkole wojskowej w Petersburgu, gdzie w 1861 roku przyłączył się do spiskowców. Utrzymywał kontakty z czerwonymi w Królestwie, organizował bunt wśród rosyjskich i polskich oficerów. Był członkiem Komitetu Centralnego Narodowego w Warszawie, a następnie naczelnikiem miasta. Organizował akcje powstańcze i akcje terrorystyczne przeciwko władzom rosyjskim. Został aresztowany w sierpniu 1862 roku i osadzony w warszawskiej Cytadeli. W 1864 został skazany na 15 lat zsyłki na Syberii. Udało mu się uciec z transportu. Na emigracji we Francji działał w organizacjach polskich. Brał udział w wojnie francusko-pruskiej, bronił Paryża. W marcu 1871 roku stanął po stronie Komuny Paryskiej (od maja był naczelnym wodzem jej sił zbrojnych). Zmarł postrzelony na barykadzie.