Kazimierz I Odnowiciel - słownik postaci
(ur. 1016, zm. 1058) z dynastii Piastów, syn Mieszka II Lamberta i Rychezy – wnuczki cesarza Ottona II. Ojciec m.in. Bolesława II Śmiałego i Władysława I Hermana. W 1026 roku został „oddany na naukę”. Gdy w 1031 roku jego ojciec uszedł do Czech, Rycheza zabrała go do Niemiec. Powrócił do Polski w 1032 roku, a po śmierci ojca objął władzę w osłabionym państwie. Próba wzmocnienia władzy spowodowała bunt możnych i jego ucieczkę do Niemiec, którą wykorzystał książę czeski Brzetysław do splądrowania Wielkopolski (wywiózł relikwie św. Wojciecha) i małopolski oraz zagarnięcia Śląska. Na Mazowszu władzę przejął Miecław, dawny cześnik Mieszka II. Dzięki pomocy cesarza Henryka III Kazimierz Odnowiciel odzyskał Wielkopolskę i południową część Polski. Dzięki sojuszowi z księciem kijowskim w 1047 odbił Mazowsze, a przed 1050 rokiem odbił Śląsk, z którego zgodził się płacić Czechom trybut w 1054 roku. Odbudował diecezjalną organizację kościelną, jednak nie udało mu się odnowić metropolii gnieźnieńskiej.