Józef Bem - słownik postaci
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
(ur. 1794, zm. 1850) generał wojsk polskich i węgierskich. W 1809 roku wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego dowodzonej przez ks. Józefa Poniatowskiego, brał udział w kampanii napoleońskiej. Słuzył w armii Królestwa Polskiego, pracował nad wykorzystaniem broni rakietowej. Dowodził podczas powstania listopadowego, podczas którego odznaczył się w bitwie pod Iganiami oraz w bitwie pod Ostrołęką. Otrzymał Złoty Krzyż Virtuti Militari. Następnie wyemigrował do Francji, gdzie związał się ze stronnictwem Adama Czartoryskiego. Brał czynny udział w organizacji ruchów niepodległościowych

W okresie Wiosny Ludów przybył do Galicji i we Lwowie próbował stworzyć Gwardię Narodową. W Wiedniu otrzymał dowództwo sił rewolucyjnych broniących miasta przed wojskami habsburskimi. Po kapitulacji miasta udał się na Węgry, gdzie objął naczelne dowództwo armii w Siedmiogrodzie. Odniósł szereg zwycięstw nad Austriakami. W ostatniej fazie powstania powierzono mu naczelne dowództwo armii węgierskiej. Po upadku rewolucji udał się do Turcji, gdzie przyjął islam, pragnąc walczyć w tureckim wojsku, które, jak przewidywał, będzie walczyć przeciw zaborcom Polski, jednak wskutek nacisków Austrii i Rosji musiał opuścić armię.