Jan Skrzynecki - słownik postaci
(ur. 1786 lub 1787, zm. 1860) generał, wódz naczelny podczas powstania listopadowego. Od 1806 roku w polskiej armii, uczestnik walk napoleońskich (m.in. Borodino), następnie w armii Królestwa Polskiego, po wybuchu powstania listopadowego dowódca brygady, a następnie dywizji piechoty. Odznaczył się w bitwie pod Grochowem, co przyczyniło się do mianowania go 26 lutego 1831 roku na naczelnego wodza. Odwołany przez sejm 12 sierpnia. Zachowywał postawę konserwatywną, zwolennik ugody z Rosją i kunktator. Nie podejmował śmiałych działań, unikał bitew, dążył do poszerszenienia swojej władzy. Po klęsce w bitwie pod Ostrołęką stracił autorytet. Na emigracji związał się z obozem Adama Jerzego Czartoryskiego, powrócił do kraju. Odznaczony orderem Virtuti Militari.