Piotr Wysocki

(ur. 1797, zm. 1875) główny przywódca spisku podchorążych zawiązanego przed powstanie listopadowym. Instruktor w warszawskiej Szkole Podchorążych Piechoty, w grudniu 1828 roku założył sprzysiężenie, które miało dążyć do zbrojnego odzyskania niepodległości przez Polskę. Wysocki w nocy 29 listopada 1830 roku rozpoczął powstanie listopadowe, prowadząc swoich podkomendnych na Arsenał. Brał udział w walkach pod Dobrem i Grochowem, był adiutantem naczelnego wodza – Radziwiłła. Podczas obrony Warszawy, już jako major, dostał się do rosyjskiej niewoli. W wyniku procesu przed Najwyższym Sadem Kryminalnym skazany na karę śmierci, zamienioną na 20 lat ciężkich robót na Syberii. Początkowo przebywał w okolicach Irkucka, a po próbie ucieczki w Akatuju. Powrócił do kraju na mocy amnestii w 1856 roku, lecz do końca życia pozostawał pod nadzorem policji. Wydał dwa tomy pamiętników poświęconych głównie powstaniu listopadowemu.