Mikołaj I

(ur. 1796, zm. 1855) z dynastii Romanowów, cesarz Rosji i król Polski, syn Pawła I Romanowa. Na tronie zasiadł po śmierci swojego brata Aleksandra I i zrzeczeniu się tronu przez drugiego brata Konstantego w 1825 roku. Tuż po objęciu władzy stłumił powstanie dekabrystów, rozbudował system tajnych służb i cenzury, by uniknąć podobnych ruchów w przyszłości. Nadzorowi poddał także szkolnictwo, ograniczył do niego dostęp synom chłopów pańszczyźnianych, zmienił program nauczania. W polityce zagranicznej dążył do zagarnięcia Morza Czarnego, co dzięki interwencji Wielkiej Brytanii nie powiodło się, a także zwalczanie europejskich ruchów rewolucyjnych. Zdławił powstanie listopadowe na ziemiach polskich zamieniając polską konstytucję na statut organiczny (1832), który ograniczył autonomię. Rozpoczął proces rusyfikacji na ziemiach na wschód od Bugu. Pod koniec życia rozpoczął zakończoną już po jego śmierci klęską wojnę krymską (1853-1856).