Konstanty Pawłowicz - słownik postaci
(ur. 1779, zm. 1831) z dynastii Romanowów, wielki książę rosyjski, syn cara Pawła I, naczelny wódz armii Królestwa Polskiego od 1815 roku. Walczył podczas kampanii napoleońskich, od 1818 roku deputowany na sejm Królestwa Polskiego. Łamał postanowienia konstytucji Królestwa Polskiego. W wyniku ślubu z Joanną Grudzińską zmuszony został do zrzeczenia się tronu cesarskiego. Jako wódz wojska odznaczał się wybuchowością i zmiennością nastrojów, brakiem poszanowania godności innych. Znienawidzony przez większość oficerów, którzy z powodu napięć decydowali się na samobójstwa czy dezercje. 29 listopada 1830 roku udało mu się zbiec z Belwederu, 3 grudnia zwolnił oddziały polskie i udał się do Rosji. Zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach (otrucie).