Jan Henryk Dąbrowski - słownik postaci
(ur. 1755, zm. 1818) generał, twórca legionów Polskich we Włoszech. Początkowo służył w armii saskiej, następnie w polskiej. Brał czynny udział w powstaniu kościuszkowskim, odparł największy atak wojsk rosyjskich za co otrzymał stopień generała. W 1797 roku podpisał z rządem lombardzkim układ powołujący Legiony polskie we Włoszech, a następnie stanął na czele I Legii Polskiej. Popierał oświatę wśród żołnierzy. Walczył w bitwie nad Trebbią, pod Novi oraz pod Bosce. Po wkroczeniu Napoleona I do Poznania zorganizował w Wielkopolsce powstanie antypruskie na czele którego stanął (zdobył Tczew, oblegał Gdańsk, walczył pod Frydlandem). W 1809 roku przeprowadził ofensywę na Galicję, a następnie podczas wyprawy na Moskwę walczył nad Berezyną. Od 1813 roku naczelny dowódca wojsk polskich, od 1815 generał kawalerii Królestwa Polskiego oraz senator-wojewoda Królestwa. Odznaczony Orderem Virtuti Militari, bohater polskiego hymnu narodowego.