Jan Kiliński

(ur. 1760, zm. 1819) podczas insurekcji kościuszkowskiej stanął na czele mieszczan warszawskich. Z zawodu był szewcem. Od 1807 roku zasiadał w radzie miejskiej Warszawy. Spiskował na rzecz powstania wśród kupców i cechów, a po jego wybuchu przewodził buntownikom, przyczyniając się do oswobodzenia Warszawy. Był członkiem Rady Zastępczej Tymczasowej Księstwa Mazowieckiego oraz zastępcą członka Rady Najwyższej Narodowej. Początkowo radykał, zaś po wydarzeniach 28 czerwca 1794 roku stał się bardziej umiarkowany. Podczas powstania pełnił funkcję pułkownika milicji księstwa mazowieckiego. Po upadku powstania więziony przez Rosjan, , w 1798 roku powrócił do Warszawy.