zjazd w Wyszehradzie - słownik pojęć historycznych
określenie dwóch spotkań, które odbyły się w listopadzie 1335 i latem 1338 lub 1339 roku. Wzięli w nich udział król Polski - Kazimierz Wielki, król Czech - Jan Luksemburczyk i król Węgier - Karol Robert.

Pierwszy zjazd poświęcony był przynależności Pomorza Gdańskiego i Kujaw (sąd arbitrażowy władców Czech i Węgier wydał wyrok, na mocy którego Zakon miał zatrzymać Pomorze i ziemię chełmińską, a zwrócić Polsce Kujawy i ziemię dobrzyńską) oraz sporu między Janem Luksemburskim i Kazimierzem o koronę polską (władca zdecydował się zapłacić 20 000 kop groszy praskich w zamian za zrzeczenie się przez Jana pretensji do korony).

Na zjeździe w 1338 lub 1339 Kazimierz zgodził się nie naruszać czeskiego stanu posiadania na Śląsku i Mazowszu, a w zamian uzyskał deklarację, że Luksemburczyk nie będzie utrudniał doprowadzenia Krzyżaków przed sąd papieski. Kazimierz Wielki w razie swej bezpotomnej śmierci wyznaczył na następcę Ludwika, syna Karola Roberta.