repatriacja - słownik pojęć historycznych
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
powrót do ojczyzny osób, które wskutek różnych przyczyn niezależnych od siebie znalazły się poza jej granicami. Dotyczy to między innymi jeńców wojennych, przesiedleńców.

Często bywa mylony z przymusowymi wysiedleniami (jak to miało miejsce w przypadku przesiedlenia ludności polskiej z dawnych Kresów Wschodnich II Rzeczpospolitej) czy deportacjami.

1 stycznia 2001 roku w Polsce weszła w życie ustawa o repatriacji. Ustawa określa zasady nabycia obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji, prawa repatrianta, a także zasady i tryb udzielania pomocy repatriantom oraz ich rodzinom.

Repatriantem, według ustawy, jest osoba polskiego pochodzenia, która przybyła do Polski na podstawie wizy repatriacyjnej
z zamiarem osiedlenia się na stałe. O wizę repatriacyjną mogą się ubiegać osoby polskiego pochodzenia, które nie posiadają obywatelstwa polskiego i które przed dniem wejścia ustawy w życie zamieszkiwały na stałe w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej lub na terytorium państw obecnej Armenii, Azerbejdżanu, Gruzji, Kazachstanu, Kyrgystanu, Tadżykistanu lub Turkmenistanu.