Zjednoczenie Emigracji Polskiej - słownik pojęć historycznych
organizacja polityczna, która powstała po powstaniu styczniowym w 1866 roku w Paryżu. Miała za cel umiędzynarodowienie sprawy polskiej, miedzy innymi podczas wojny prusko-austriackiej w 1866. Na jej zele stanął Komitet Reprezentacyjny. Członkami ZEP byli m.in. Jarosław Dąbrowski, Walery Wróblewski, Zygmunt Miłkowski i Józef Wysocki. Założenia zostały zawarte w manifeście Do wychodźstwa Polskiego - walka o wyzwolenie narodowe połączona z postulatami społecznymi. Początkowo miała skupiać wszystkie środowiska emigracyjne, jednak z czasem odłączyła się prawica, odszedł także Dąbrowski (przeciwny postulatowi odbudowy RP w granicach z 1772 roku z pominięciem praw innych narodów). W 1868 Zjednoczenie Emigracji Polskiej przyjęło nazwę Zjednoczenie Demokracji Polskiej. Po upadku Komuny Paryskiej organizacja została zlikwidowana.