Tworzenie się nowej władzy na ziemiach polskich. Manifest i działalność PKWN
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
POLACY W KRAJU I NA EMIGRACJI!
POLACY W NIEWOLI NIEMIECKIEJ!
Stawajcie do walki o wolność Polski, o powrót do Matki-Ojczyzny starego polskiego Pomorza i Śląska Opolskiego, o Prusy Wschodnie, o szeroki dostęp do morza, o polskie słupy graniczne nad Odrą! (...)

Manifest odwoływał się do konstytucji marcowej z 1921 roku, zapowiadał reformę rolną przy zachowaniu prywatnej własności, przyłączenie nowych ziem na zachodzie, a także odbudowę zniszczonego państwa. Zapowiadał oparcie samorządu o rady narodowe, a przede wszystkim potępiał rząd na emigracji i instytucje państwa podziemnego.

Stwierdzano, że podstawą bezpieczeństwa miał być sojusz ze Związkiem Radzieckim, a trwałość przyjaźni między krajami gwarantować miało rozwiązanie kwestii granicznych na wschodzie. Granica zachodnia miała oprzeć się o Odrę. Za miejsce ogłoszenia uznano Chełm, gdzie 27 lipca 1944 roku dotarli przedstawiciele komitetu. Dzień później Stalin poinformował Zachód o uznaniu za legalną władzę PKWN. PKWN w kolejnych dniach podpisał szereg umów – m.in. o granicy zgodnie z linią Curzona czy o jurysdykcji Armii Czerwonej na zapleczu frontu.
Depesza Stalina do Churchilla po powołaniu PKWN
My nie chcemy, ani nie będziemy wprowadzać naszej administracji na terytorium Polski, ani nie zamierzamy wtrącać się w jej wewnętrzne sprawy. To powinno być dokonane przez samych Polaków. Dlatego uważaliśmy za konieczne nawiązanie kontaktu z Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego, świeżo utworzonym przez Radę Narodową Polski, zorganizowaną w Warszawie w końcu ubiegłego roku […]
PKWN zamierza podjąć utworzenie administracji na ziemiach Polski, co – mam nadzieję – będzie urzeczywistnione. W Polsce nie natrafiliśmy na żadne inne siły, które byłyby zdolne do powołania polskiej administracji. Tak zwane podziemne organizacje, kierowane przez Rząd Polski w Londynie, okazały się efemerydami, pozbawionymi wpływów. Nie mogę uważać Polskiego Komitetu za rząd, ale jest możliwe, że w przyszłości będzie on służył za rdzeń dla utworzenia tymczasowego rządu polskiego, złożonego z sił demokratycznych.
Na czele Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego stanął Edward Osóbka-Morawski, zaś jego zastępcami zostali Wanda Wasilewska (PPR) i Andrzej Witos (SL). Jednak główną rolę odgrywali komuniści – Stanisław Radkiewicz i Stefan Jędrychowski oraz stojący na czele Wojska Polskiego generał Michał Rola-Żymierski. Istotną rolę odgrywało Prezydium KRN na czele z Bolesławem Bierutem, a także uformowane w Lublinie Biuro Polityczne KC PPR, do którego obok Bieruta i Władysława Gomułki weszli przybyli z ZSRR: Jakub Berman, Hilary Minc i Aleksander Zawadzki. 2 sierpnia 1944 roku siedzibą PKWN stał się Lublin, dlatego można mówić o „Polsce Lubelskiej”.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Zabór pruski, Rzeczpospolita Krakowska i Galicja (1815-1846)
2  Wojny polsko-rosyjskie (do 1686 roku)
3  Unifikacja ziem polskich po odzyskaniu niepodległości



Komentarze
artykuł / utwór: Tworzenie się nowej władzy na ziemiach polskich. Manifest i działalność PKWN




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: