Polskie państwo pod okupacją
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
2) Cel i zadania „Burzy”: podkreślenie naszej woli bicia Niemców i to nawet w wypadku niekorzystnego dla nas stosunku sił, czyli wśród okoliczności niezezwalających na podjęcie powstania powszechnego oraz samoobrona przed wyniszczeniem nas przez wycofujących się Niemców. (…)

W lutym 1944 roku, po przekroczeniu przez Armię Czerwoną dawnej polskiej granicy (styczeń 1944) do walki przystąpił Okręg Wołyński AK. Po ciężkich walkach i przejściu linii frontu żołnierze mieli wybór – internowanie lub uznanie władzy Krajowej Rady Narodowej i wstąpienie do Armii Ludowej Berlinga. Wyższych oficerów aresztowano. Taki scenariusz powtarzał się w na kolejnych obszarach zajmowanych przez Armię Czerwoną. Akcja „Burza” trwała jednak nadal – wzięło w niej udział około 72 tysiące wojsk, które przyczyniły się do wyzwolenia wielu miast i miasteczek (Wilno, Lwów, Lublin).

Po opuszczeniu Warszawy w październiku 1944 roku władze AK pod dowództwem generała Leopolda Okulickiego (pseudonim „Niedźwiadek”) z trudem utrzymywały konspiracyjne siatkę. Akcję „Burza” zawieszono, ponieważ wobec przeważających sił niemieckich na terenie GG skazane były na niepowodzenie. Część żołnierzy AK i członków państwa podziemnego planowała przedostać się na zachód w obawie przed „drugą okupacją” ze strony ZSRR i mając świadomość wydarzeń w „Polsce lubelskiej”. Delegat Rządu i krajowi ministrowie oraz RJN byli bezradni wobec aktów dokonanych stosowanych na wschodzie przez Stalina. 12 stycznia 1945 roku rozpoczęła się ofensywa wojsk radzieckich, która miała się zakończyć zajęciem Berlina. 19 stycznia generał Okulicki wydał rozkaz o rozwiązaniu AK, jednak zabronił ujawniania się wobec władz radzieckich czy lubelskich.
Rozkaz komendanta głównego AK gen. Leopolda Okulickiego zarządzający rozwiązanie Armii Krajowej, 19 I 1945 roku
Postępująca szybko ofensywa sowiecka doprowadzić może do zajęcia w krótkim czasie całej Polski przez Armię Czerwoną. Nie jest to jednak zwycięstwo słusznej sprawy, o którą walczyliśmy od roku 1939. W istocie bowiem – mimo stworzonych pozorów wolności – oznacza to zmianę jednej okupacji na drugą, przeprowadzoną pod przykrywką Tymczasowego Rządu Lubelskiego, bezwolnego narzędzia w rękach rosyjskich.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 - 


  Dowiedz się więcej
1  Społeczeństwo polskie w XVI wieku
2  Reformy sejmu konwokacyjnego - 1764 rok i elekcja Stanisława Augusta Poniatowskiego
3  Potop szwedzki (1655-1660)



Komentarze
artykuł / utwór: Polskie państwo pod okupacją




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: