Funkcjonowanie Królestwa Polskiego (1815-1830)
Pierwszym namiestnikiem Aleksandra I w Królestwie został dawny generał napoleoński – Józef Zajączek. Z powodu podeszłego wieku w pełni podporządkowywał się on woli cara. Po jego śmierci w 1826 roku kompetencje namiestnika przejęła Rada Administracyjna, jako najwyższy organ władzy wykonawczej.

Konstytucja Królestwa już od samego początku nie była w pełni przestrzegana. Ministrowie świadomi sytuacji rezygnowali otwarcie z dążeń niepodległościowych, skupiając się na reformach gospodarczych czy oświatowych (Stanisław Potocki, książę Ksawery Drucki-Lubecki, Stanisław Staszic). Nie chcieli drażnić Aleksandra I, liczyli na przyłączenie do Królestwa ziem zabranych – Litwy, Wołynia, Podola. Konserwatyści dążyli do umacniania autonomii i przestrzegania konstytucji.

Stosunkowo szybko od władzy odsuwani byli twórcy polskiej konstytucji, a ich miejsce zajmowało coraz więcej karierowiczów podległych Rosji (Gutakowscy, Sobolewscy, Grabowscy), którzy umacniali reakcyjne tendencje w polityce rządu. Polityka godzenia się na łamanie praw obywatelskich prowadziła, niestety, do poczucia pełnej swobody Aleksandra I i jego brata. Najbardziej znienawidzonymi postaciami w polskiej polityce był brat cesarza – wielki książę Konstanty, który sprawował funkcje naczelnego wodza Królestwa Polskiego (miał nieograniczoną swobodę działań w Królestwie, łamał podstawowe zasady konstytucji, śledził i zwalczał spiskowców, dążył do samowładztwa w Królestwie) oraz „komisarz carski” („delegowany pomocnik” cara) Mikołaj Nowosilcow, który miał sprawować ogólny nadzór nad sytuacją w kraju. Nie było tajemnicą, iż dążył do likwidacji odrębności Królestwa od reszty Cesarstwa Rosyjskiego.

W latach 1819-1820 rozpoczął się zdecydowanie reakcyjny kierunek w rosyjskiej polityce wobec Królestwa. W 1819 roku wprowadzono cenzurę, zaś Konstanty i Nowosilcow utworzyli własne siatki informatorów, rozbudowując tajną policję. Sejm nie był zwoływany przez cara w regularnie i terminowo (lata: 1818, 1820, 1825, 1830). Nie miał on także wpływu na budżet państwa, co było sprzeczne z konstytucją. Na drugim sejmie zwołanym w 1820 roku z atakiem na politykę i projekty rządowe wystąpiła grupa posłów pod przewodnictwem Wincentego i Bonawentury Niemojowskich („opozycja kaliska”, „kaliszanie”). Sejm odrzucił główne projekty ustaw (m.in. kodeksu postępowania karnego). Rząd opowiedział się za represjami w stosunku do opornych posłów, zaś w 1825 roku zniósł jawność obrad sejmowych. Aleksander I po proteście „kaliszan” dał do zrozumienia, że nie zamierza poszerzać obszaru Królestwa o polskie ziemie leżące na wschodzie, zezwalał także księciu Konstantemu na łamanie konstytucyjnych praw. Działania te spowodowały wystąpienia zarówno legalnej, jak i nielegalnej opozycji.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Polski październik 1956
2  Unia Polski i Litwy - przyczyny, zawarcie, skutki
3  Polska gospodarka po przełomie 1989



Komentarze
artykuł / utwór: Funkcjonowanie Królestwa Polskiego (1815-1830)




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: