Polityka dynastyczna i konflikty w okresie jagiellońskim
Polityka wobec Czech i Węgier

W latach 1440-1444 królem Węgier był Władysław III Warneńczyk (unia personalna Polski i Węgier), który ginie 10 listopada w bitwie przeciwko Turkom pod Warną. W 1447 roku po trzech latach bezkrólewia na tron Polski wstępuje Kazimierz Jagiellończyk. Po śmierci Warneńczyka królem Czech zostaje Władysław Habsburg i rządzi do 1468 roku. Po jego śmierci w Czechach na władcę wybrano zwolennika husytów Jerzego z Podiebradu. Kazimierz Jagiellończyk wbrew papieżowi poparł go. Na Węgrzech królem zostaje Maciej Korwin syn Jana Hunyadyego. Kiedy syna Kazimierza Jagiellończyka - Władysława - uznano za następcę czeskiego tronu, pretensję o władzę zgłosił król węgierski Maciej Korwin. Popierany przez część Królestwa Czeskiego zajął Morawy, Śląsk i Łużyce. W 1471 roku po śmierci Jerzego z Podiebradu władzę nad właściwymi Czechami uzyskuje Władysław Jagiellończyk. Zbrojny konflikt polsko-czesko-węgierski wyniszczył skarb królestwa, dodatkowo spowodował wybuch wojny z Krzyżakami („wojna księża”). Ugoda polskiego króla z Korwinem z 1479 roku (zjazd monarchów w Ołomuńcu) pozwoliła na powrót do sytuacji wyjściowej, jednak gwarantowała dożywotnie władanie Śląskiem, Morawami i Łużycami królowi Maciejowi. Poi śmierci Macieja Korwina w 1490 roku dochodzi do kolejnych sporów, tym razem o tron węgierski. Obok dwóch synów Kazimierza Jagiellończyka – Jana Olbrachta i Władysława o koronę zabiega Maksymilian Habsburg. Walkę wygrywa Władysław popierany przez magnaterię i zwolenników Korwina, zawierając ugodę z Habsburgami.

W 1526 roku w bitwie pod Mochaczem pomiędzy wojskami węgierskimi i tureckimi ginie król Węgier i Czech Ludwik Jagiellończyk. Tron węgiersko-czeski przejmują Habsburgowie, zgodnie z ustaleniami układów wiedeńskich z 1515 roku pomiędzy Zygmuntem I Starym a cesarzem Maksymilianem Habsburgiem.

Stosunki polsko-krzyżackie

Wielcy mistrzowie krzyżaccy, którzy od zawarcia pokoju toruńskiego w 1466 roku zmuszeni byli składać hołd lenny królowi Polski unikają wypełniania swoich obowiązków. Krzyżacy na swych przywódców starają się wybierać kandydatów pochodzących z księstw Rzeszy (Fryderyk saski, Albrecht Hohenzollern – 1511 rok - siostrzeniec króla Zygmunta I), mając nadzieję na uniezależnienie się od Polski. W swych dążeniach uzyskują wsparcie Moskwy, która od początku XVI wieku prowadzi politykę rewindykacji ziem ruskich (współpraca z Krzyżakami ośmieliła ich do ataku na Smoleńsk przez Wasyla III, mimo zwycięstwa litewskich wojsk w bitwie pod Orszą w 1514 roku, car zachował zajęte tereny). Krzyżacy wsparcie mają również u Habsburgów, przede wszystkim u cesarza Maksymiliana I. Niekorzystny dla polski sojusz zostaje rozbity dzięki układom wiedeńskim z 1515 roku między Zygmuntem I Starym a cesarzem Maksymilianem Habsburgiem. Ustalono, że Habsburgowie wycofają się z popierania Zakonu i Wielkiego Księstwa Moskiewskiego w zamian za możliwość objęcia tronu Czeskiego i Węgierskiego w razie wygaśnięcia rządzącej tymi krajami linii Jagiellonów.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Narodziny państwa polskiego
2  Reformy sejmu konwokacyjnego - 1764 rok i elekcja Stanisława Augusta Poniatowskiego
3  Organizacje opozycyjne w Królestwie Polskim



Komentarze
artykuł / utwór: Polityka dynastyczna i konflikty w okresie jagiellońskim




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: