Panowanie Kazimierza Jagiellończyka (1447-1492)
Rok po śmierci króla Władysława III zjazd w Sieradzu zwrócił się do Kazimierza Jagiellończyka o przyjęcie polskiej korony. Ten jednak nie spieszył się z przyjazdem do Krakowa (mimo szantażów ze strony oligarchii), pragnąc koronować się na najdogodniejszych dla siebie warunkach, pozwalających mu na sprawowanie rzeczywistych rządów. Koronacja odbyła się w 1447 roku, choć już rok wcześniej Kazimierz wydał akt regulujący polsko-litewskie relacje na zasadzie całkowitej równości. Litwa uzyskała gwarancje nienaruszalności granic, a bojarowie litewscy prawa podobne do polskiej szlachty.

Po objęciu tronu Kazimierz Jagiellończyk, wykorzystując konflikty wewnętrzne umocnił swoją pozycję, budując silne stronnictwo. Opowiadając się za papiestwem w jego sporze z soborem osłabił pozycję biskupa Oleśnickiego (między innymi, potwierdzając prymat arcybiskupa gnieźnieńskiego w polskim Kościele). Zagrożeniem dla panowania Kazimierza była próba buntu oligarchii litewskiej przeciw jego rządom na Litwie (doszło do odesłania herbów nadanych litewskim bojarom podczas unii w Horodle w 1413 roku). Na zjeździe w Piotrkowie w 1453 roku król nie dopuścił do zaostrzenia konfliktu z Litwą o Wołyń i Podole, poparł Związek Pruski, czym zjednał sobie Wielkopolan i utrzymywał poprawne kontakty z Kurią Rzymską.

W polityce zagranicznej Kazimierz Jagiellończyk także odnosił sukcesy. W 1456 roku zakupił i wcielił do Korony księstwo oświęcimskie, zaś księstwo Zatorskie uznało zwierzchność Polski (nabył je dla Korony Jan Olbracht). Także z terenów Mazowsza udało się królowi inkorporować ziemię bełską, Rawę, Gostyń oraz Sochaczew, z których to terenów utworzone zostało województwo rawskie (w 1495 r. - Płock – województwo płockie).

Za panowania Kazimierza pojawił się silny przeciwnik na wschodzie – władca księstwa moskiewskiegoIwan III, który zajmował konkurencyjne ruskie ośrodki i zamierzał uczynić Moskwę „trzecim Rzymem”, przejmując dziedzictwo i tradycje Konstantynopola. Na południu państwu polskiemu zaczęli zagrażać Turcy, którzy w 1473 roku zajęli Konstantynopol i posuwali się wciąż na zachód (w 1475 roku podporządkowali sobie krymskich tatarów – chanat krymski). W 1482 roku nastąpił wielki najazd Tatarów krymskich na Podole i Wołyń, drugi w 1484 roku odparł królewicz Jan Olbracht. O klęsce polityki południowo-wschodniej przesądziła utrata zwierzchnictwa nad Mołdawią. Jej hospodar – Stefan Wielki – przeszedł na stronę turecką w 1487 roku, czego nie zdołała zmienić wyprawa Jana Olbrachta w 1497 roku.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Legiony Polskie - udział w wojnach napoleońskich (1797-1802)
2  Działalność zjednoczeniowa i polityka zagraniczna Mieszka I
3  Powstanie i rozwój folwarku szlacheckiego w Polsce



Komentarze
artykuł / utwór: Panowanie Kazimierza Jagiellończyka (1447-1492)




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: