Słowianie – pochodzenie i rozwój
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Słowianie należą do wielkiej grupy indoeuropejskiej. Ich pochodzenie do dnia dzisiejszego nie jest do końca wyjaśnione. Prasłowianie nazywani Wenedami lub Wenetami pojawiają się w źródłach pisanych w I i II wieku naszej ery. Na przełomie V i VI wieku opanowali tereny w dorzeczu Wisły i Warty. W VI – VII wieku naszej ery zajmowali tereny od Łaby na zachodzie, półwysep Bałkański na południu, pobrzeże Bałtyku na północy po góry Ural na wschodzie.

Podział Słowian
  • Słowianie wschodni – plemiona ruskie (na wschód od Bugu i Sanu);

  • Słowianie zachodni – Polacy, Czesi, Słowacy, Serbołużyczanie;

  • Słowianie południowi – Serbowie, Chorwaci, Słoweńcy (Półwysep Bałkański).
Słowianie wschodni i zachodni sąsiadowali z sobą, natomiast Słowianie południowi zostali oddzieleni przez koczownicze ludy Awarów, Bułgarów i Węgrów, którzy kolejno opanowywali dolinę Dunaju. Nad Bałtykiem Słowianie graniczyli z Bałtami (Prusowie, Jaćwingowie, Litwini, Łotysze, zaś na zachodzie z plemionami germańskimi.

Początkowo podstawowym łącznikiem grup Słowian była wspólnota rodowa i uprawiana przez nią gospodarka żarowo – wypaleniskowa. Rozerwanie wspólnot rodowych nastąpiło wskutek wędrówki ludów słowiańskich. Dzięki temu powstał nowy rodzaj wspólnoty – wspólnota opolna – terytorialna.

Podstawową jednostką organizacji społecznej Słowian był ród, łączący spokrewnione ze sobą rodziny. Zespoleniu rodziny sprzyjał kult przodków i kult duchów domowych. Rodziny kierowane przez najstarszego przedstawiciela opierały się na wspólnej gospodarce. Podstawy materialne dawało rolnictwo (uprawiano proso, żyto, pszenicę, jęczmień, rzepę i kapustę), hodowla (bydło, świnie i owce), zbieractwo, bartnictwo, rybołówstwo i myślistwo oraz zdobywanie łupów. Najważniejszym z rzemiosł domowych było tkactwo. Słowianie wierzyli w bóstwa główne, które związane były z magią, walką o władzę i zdobywaniem żywności (Strzybog, Perun – pan świata i władca błyskawicy, Weles, Wołos, Swaróg, Swarożyc-Daćbóg – bóg słońca, dobrobytu i obfitości), a także bóstwa poboczne i liczne demony (rusałki, strzygi, wiły). Bogowie czczeni byli w stałych miejscach – na wzgórzach, w gajach, pod świętymi drzewami, nie budowano im początkowo świątyń. Najniższy związek organizacyjny to u Słowian żupa, opole – oparty na współpracy, wspólnocie kulturalnej i samorządowej. Opola posiadały ośrodek osadniczy (nieraz ufortyfikowany) służący do przechowywania zbiorów i cennych rzeczy. W miarę wzrostu opoli zaczął się podział klasowy (najbardziej uprzywilejowani - starszyzna, wojownicy).

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Polska za Jana I Olbrachta i Aleksandra Jagiellończyka (1492-1506)
2  Eksterminacja ludności żydowskiej na terytorium Polski
3  Ustrój Królestwa Polskiego (1815-1830)



Komentarze
artykuł / utwór: Słowianie – pochodzenie i rozwój




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz: